Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018

Η Νύμφη του Ενιπέα

Μια γυναίκα περπατάει στο ποτάμι
Είναι καλοκαίρι - βράδυ
Το ποτάμι δεν έχει πολύ νερό
Κάνει βόλτες μες το νερό
Φοράει ένα φόρεμα μαύρο
κι έχει μαύρα μακριά μαλλιά 
Είναι νύμφη
ξωτικό  
είναι η μούσα του ποταμού
Στοιχείο του τοπίου
ειδυλλιακό
Δεν μοιάζει χαρούμενη
είναι σκεπτική
και φέρνει βόλτες μες το ποτάμι
Έπειτα έρχεται προς το μέρος μου
περνάει από δίπλα μου και χάνεται

Ήταν μονάχα μια εικόνα
δεν ξέρω αν υπήρξε ποτέ
εγώ όμως την είδα
κι αυτή ήταν εκεί για μένα
Ζητούσε να γίνει ποίημα
Δεν μπόρεσα να αντισταθώ


Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

Διαφυγή


Ξημέρωσε πάλι
και τα πουλιά άρχισαν να κελαηδούν
Το φως μπαίνει από τις γρίλιες των παραθύρων
καθώς η ζωή μας καλεί
κι εμείς πέφτουμε για ύπνο



Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

Θερινοί επισκέπτες


Κάνω παρέα με ένα κουνούπι
Στο κουνούπι προσφέρω το αίμα μου
Το κουνούπι μου προσφέρει ωραιότατα σπυράκια
φαγούρα κι ένα ψηφιδωτό έργο τέχνης στο σώμα μου
Το φιδάκι είναι η μαστούρα του
Όποτε το ανάβω φέρνει και τους φίλους του
Κάνουμε όλοι μαζί παρέα
Εγώ τους δίνω το αίμα μου κι αυτά
ένα ψηφιδωτό έργο τέχνης στο κορμί μου
Η αλληλεγγύη είναι πασιφανής
Μόνο που καμιά φορά
έτσι όπως χτυπιέμαι για να περιορίσω τη φαγούρα
σκοτώνω και από κανένα
Δεν μου κρατάν κακία όμως ποτέ
και πάντα έρχονται περισσότερα
Πίνουμε ρακή μαζί
Ελπίζω να μεθούν
Ίσως μάλιστα γι’ αυτό να με προτιμούν




Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Αγκάθι


Η ποίηση ενοχλεί και είναι δύσκολη
αλλά ευτυχώς κανένας δεν διαβάζει ποίηση.
Η ποίηση είναι ιδιότροπη και δεν λογαριάζει
αλλά ευτυχώς
ελάχιστοι κάνουν ποίηση