Πέμπτη, 2 Μαΐου 2019

Υπό τη σκιά του Καρυωτάκη - αυθόρμητη μελοποίηση της Υστεροφημίας


πρώτη έμπνευση και μελοποίηση και ηχογράφηση επιτόπου στο λάπτοπ χωρίς μικρόφωνα ή άλλα μέσα, μόνο με μια κιθάρα.
Δεν είμαι κιθαρίστας, ούτε καν μουσικός, ξέρω μόνο λίγο κιθάρα, και δεν μελοποιώ κομμάτια, δεν είναι αυτή η δουλειά μου.
Αυτό μου βγήκε έτσι, από μόνο του.

Είναι η Υστεροφημία του Κώστα Καρυωτάκη, όχι όπως το είχε εκδώσει με τις διορθώσεις, αλλά σε πρωτόλεια μορφή, όπως το είχε γράψει στις 28/4/1922 - και τώρα συνειδητοποίησα πως είναι μόνο λίγες ώρες μετά... 28/4/2019!
Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι που ο Καρυωτάκης υπάρχει πάντα μέσα μου - και δίπλα μου - και από πάνω μου ως σκιά.

Υστεροφημία

Το θάνατό μας χρειάζεται, η άμετρη γύρω φύση
τονέ ζητούν τα πορφυρά στόματα των ανθών
αν έρθει πάλι η άνοιξη, πάλι θα μας αφήσει
κι ύστερα μήτε σκιές δεν είμαστε σκιών

Το θάνατό μας καρτερεί το λαμπρό φως του ήλιου
τέτοια θα δούμε ακόμη μια δύση θριαμβική
κι ύστερα πια δεν είμαστε, στα βράδια του Απριλίου
μήτε η χρυσή που χάνεται, σκόνη του δρόμο εκεί

Αν τη ζωή περνούσαμε την ίδια έχοντας άτι
ή αρρωστημένα γέρναμε παιδιά του ρεμβασμού
φεύγουμε δίχως από δω να ΄χουμε πάρει κάτι
ούτε και την ενθύμηση του μάταιου ερχομού

Μόνο μπορεί να μείνουνε κατόπι μας οι στίχοι
οι ονειροπόλοι στίχοι μας να μείνουνε καθώς,
τα περιστέρια που σκορπούν οι ναυαγοί στην τύχη
κι όταν φέρουν το μήνυμα, δεν είναι πια καιρός

28/4/1922
Κώστας Καρυωτάκης

τη μελοποίηση αυτή μπορείτε να την ακούσετε στον παρακάτω σύνδεσμο 
με ηλεκτρική κιθάρα
https://soundcloud.com/christoszachos-1/ysterofimia-take-5-electric-guitar


Καθώς κι εδώ όπως το εμπνεύστηκα και ηχογράφησα για πρώτη φορά,
με ακουστική κιθάρα
https://soundcloud.com/christoszachos-1/idoxvceh6odl

Πρόκειται για πρόχειρη ηχογράφηση, οπότε να μη δείξετε επιείκεια καμιά!

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2019

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

Δυο σελήνες



Έχουμε βρεθεί με έναν φίλο, σε μια πλατεία, και μετά από τα πιόματά μας, αποφασίζουμε να συνεχίσουμε με μπύρα. Και συνεχίζουμε με μπύρα και μιλάμε και είχε σελήνη, μεγάλη, και τη βλέπαμε και μας βλέπει κι αυτή. Και ίσως για να μας κοροϊδέψει, φεύγει από κει που είναι και δημιουργείται μια νέα, εντελώς όμοια, στο πλάι της. Και τη βλέπω μόνο εγώ, και το λέω στο φίλο, αλλά αυτός με διαβεβαιώνει πως δεν υπάρχουν δυο, αλλά μία. Μα εγώ βλέπω δύο και του τις δείχνω, και φαίνεται να με καταλαβαίνει, αλλά δεν μπορεί να τις δει. Τις δυο σελήνες.

Κι έτσι κάθομαι και του περιγράφω τι βλέπω, αλλά τα υπόλοιπα είναι μονάδες. Τίποτε άλλο δεν είναι διπλό πέρα από τη σελήνη που έτσι τη βλέπω μόνο εγώ. Και δεν μπορεί να τη δει ο φίλος. Και το γεγονός αυτό, δεν μπορεί να το εξηγήσει κανείς, αλλά συμβαίνει. Κι αφού το βλέπω, είναι η δική μου αλήθεια. Και αρχίζω να του περιγράφω πως η μια σελήνη ξεκόλλησε από την άλλη και πως γίναν δύο και πόσο μαγικό είναι αυτό – κι αυτός δεν κάνει τίποτε άλλο από το να με παροτρύνει να το γράψω όλο αυτό και να το κάνω ποίημα, μα εγώ δεν μπορώ, κι εξαντλημένος καθώς είμαι, πέφτω σε έναν ύπνο δίχως όνειρα, γνωρίζοντας ωστόσο πως, ό,τι είδα, ήταν αληθινό.



Παρασκευή, 5 Απριλίου 2019

Ασημαντότητες 2η έκδοση

Ασημαντότητες, 2η ανανεωμένη έκδοση 
Πίνακας εξωφύλλου: Γιώργος Μικάλεφ

το βιβλίο μπορείτε να το παραγγείλετε από μένα
και να το βρείτε επίσης στα εξής σημεία 

ΑΘΗΝΑ
Εκδόσεις των Συναδέλφων (Καλλιδρομίου 30)
Πολιτεία (Ασκληπιού 1-3)
Πρωτοπορεία (Γραβιάς 3)
Bibliotheque (Θεμιστοκλέους 76)
Πιτσιλός (Σοφοκλέους 4)
Ναυτίλος (Χ. Τρικούπη 28)

ΘΕΣ/ΝΙΚΗ
Ακυβέρνητες Πολιτείες (Αλ. Σβώλου 28)
Βιβλιο-Καφέ ΠΟΕΤΑ (Αριστοτέλους 34)

ΡΕΘΥΜΝΟ 
βιβλιοπωλείο Πλαίσιο (Γερακάρη 104)

& σε διάφορα Αυτοδιαχειριζόμενα Στέκια 



Τρίτη, 2 Απριλίου 2019

ο Μάγος


Γίνε Αριστοτέχνης της γραφής
Γίνε μάγος
Φτιάξε τη συνταγή
και δώσε να δοκιμάσουν όλοι

Φέρε τα πάντα
εκεί που εσύ θέλεις
και κάνε τους να το πιστέψουν
ως μια και μοναδική αλήθεια
Δική σου
και δική τους

Έπειτα εξαφανίσου
και μείνε για πάντα
Παντού

Στοίχειωσε τον κόσμο
και φέρε τον
στα μέτρα σου





Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019

Οδηγίες προς ναυτιλλόμενους



Αν γουστάρεις την ποίηση, κάνε το! Αν μπορείς. Διαφορετικά, άφησέ το.
Δεν είναι εύκολη υπόθεση, δεν μπορεί ο καθένας.

Όταν ερωτευτείς, γράψε. Γράψε ακατάπαυστα. Ο έρωτας είναι η γέφυρα που θα σε φέρει μπροστά στην ποίηση. Έτσι θα καταλάβεις το μεγαλείο της.

Ό,τι γράφεις, δεν είναι απαραίτητα ποίηση. Είναι αυτό που αισθάνεσαι. Για να γίνει ποίηση, θέλει δουλειά ακόμη.

Πρέπει να υπερβείς τον εαυτό σου. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας, θα σε φέρει πιο κοντά στην ποίηση.

Ποίηση δεν είναι το ημερολόγιο που κρατάς, ούτε οι διάχυτες σκέψεις σου.

Ποίηση είναι η ουσία, το απόσταγμα, και δεν χρειάζεται ποτέ πολλές λέξεις.
Τα πολλά είναι περιττά.

Η ποίηση δεν γράφεται κάθε μέρα, παρά μόνο, όταν και όποτε είσαι στην κατάσταση αυτή.

Ποίηση είναι κάτι πολύ πάνω από σένα που τη γράφεις, από τον καθένα. Δεν μπορεί να γίνεται συνέχεια. Θέλει ιδιαίτερο χώρο και χρόνο για να γεννηθεί.

Διάβαζε πάντα τους μεγάλους, τους ωραίους ποιητές, και αν σε εμπνέουν, τότε ίσως να αφήσεις διστακτικά, λίγα από τα δικά σου κομμάτια ποίησης. Παρθενογένεση δεν υπάρχει.

Τα δικά σου κομμάτια είναι πάντα ωραία γιατί είναι δικά σου. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι ποίηση.
Μην τα παρατάς, είσαι σε καλό δρόμο.

Όταν καταφέρεις να κάνεις Ποίηση, εσύ πρώτος θα το καταλάβεις. Δεν γίνεται συνέχεια, είναι σπάνιο και σπουδαίο.

Η ποίηση δεν πρέπει ποτέ να είναι κλαψιάρικη και μίζερη. Δεν γίνεται.

Κανέναν δεν ενδιαφέρει ο πόνος σου αν δεν τον κάνεις κοινό για όλους.

Τα επιτηδευμένα κομμάτια, δεν είναι ποίηση, αλλά μια προσπάθεια που δεν πρέπει να δημοσιεύεις.

Η ποίηση έρχεται από κάπου αλλού, έξω από σένα,  δεν γίνεται να τη χρησιμοποιείς σε ό,τι γράφεις.

Πρέπει να υποφέρεις και να είσαι λιτός. Πρέπει να κάνεις Ποίηση! Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τη προσωπική σου δυστυχία.

Όταν δεν υποφέρεις, ζήσε, μην κάνεις ποίηση. Δεν μπορείς.

Όταν ευτυχείς, σημείωνε, μην τα νομίζεις όλα ποίηση. Ζήσε την ευτυχία σου κι άφησέ τη να σε φέρει στον όμορφο πόνο, ποτέ στη δυστυχία.

Η ποίηση πρέπει να είναι χλευαστική, κυνική και να εμπεριέχει χιούμορ. Αν δεν το κάνει, κάπου χάνει. Επίσης η Ποίηση πρέπει να εμπεριέχει φιλοσοφία και συμπυκνωμένες έννοιες χωρίς να χάνει την απλότητά της. 

Κάνε ποίηση μόνο όταν βγαίνει από μέσα σου ως κάτι που δεν μπορεί να συγκρατηθεί. Η όποια προσπάθεια δεν ωφελεί. Θα είναι επιτηδευμένη και αυτό δεν το γούσταρε ποτέ κανείς. Ούτε εσύ.

Αν δεν έχεις τι να πεις, μη το λες. Δεν χρειάζεται. Θα καταλάβουν όλοι πως είναι ψέμα. Ή σάπιο και χάλια.

Άφησε τη ζωή και τη φύση και όσους επιλέγεις να συναναστρέφεσαι, να σε εμπνεύσουν.
Τα υπόλοιπα είναι χαζομάρες.

Μη μένεις στις χαζομάρες γιατί θα γράφεις χαζά ποιήματα. (Τα ποιήματα όμως δεν είναι χαζά, άρα, μη γίνεις εσύ αυτός που θα τα εκφράσει)

Είναι μια πολύ δύσκολη διαδικασία που αν δεν το έχεις πραγματικά, δεν υπάρχει λόγος να το επιχειρείς. (παρά μόνο για προσωπική σου διασκέδαση)

Και προς θεού (κι ας είμαστε όλοι άθεοι), τις ποιητικές σου προσπάθειες, μην της εκδίδεις! Απλά χαλάς χρόνο, χρήμα, χαρτί και μελάνι, δίχως λόγο. Αν υπάρξει λόγος, θα το ξέρεις πρώτος εσύ, κι έπειτα όλοι οι άλλοι. Μην εκτίθεσαι αν δεν είσαι σε θέση να εκτεθείς.

Παρόλα αυτά, αν πιστεύεις πως είσαι ποιητής, δείξε σε όλους πως είσαι! Κι ας μη σε αναγνωρίσουν αρχικά. Εσύ θα τους δείξεις την ουσία σου, με όποιον τρόπο. Κι άφησε το έργο σου να κάνει τη δουλειά.

Διαφορετικός τρόπος δεν υπήρξε ποτέ. Και ούτε θα υπάρξει.

Η ουσία είναι μια: Αν είσαι, δείξε το σε όλους! Και όλοι θα το καταλάβουν.

Με το χρόνο τους…

Τι καύλα να έχεις πεθάνει και το έργο σου να ζει!







Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2019

Βίντεο από την εκδήλωση Poetry



Ακούγονται 4 ποιήματα από την ποιητική συλλογή Ασημαντότητες στα πλαίσια της εκδήλωσης Poetry που διοργάνωσε η εικαστική ομάδα life sport 8/3/19
Στην ψυχεδελική κιθάρα, ο Bill Lee

Ασημαντότητες Ι, ΙΙ
Το λεωφορείο
Απόκρεω 2017
Ηλεκτρική ξυλόσομπα υγραερίου







Κυριακή, 3 Μαρτίου 2019

Η γάτα στο κλαδί




Αυτή την περίοδο της ζωής μου, ζω το βράδυ. Νομίζω πως κάθε περίοδο της ζωής μου ζω το βράδυ, αλλά τελευταία, δεν κοιμάμαι ποτέ πριν το ξημέρωμα. Έτσι λοιπόν, γνώρισα τη γάτα. Αυτή την άσπρη γάτα, με λίγο μαύρο σε σημεία, που κάθε πρωί, με το που χαράζει, ανεβαίνει στη νεραντζιά που έχω κάτω από το παράθυρό μου.

Έτσι, κάθε που ανοίγω τα παράθυρα να μπει η μέρα μέσα, να νιώσω την πρωινή πνοή της μέρας, βλέπω τη γάτα απέναντι στη νεραντζιά να κάθεται στον κορμό που διακλαδώνει, με κοιτάει και της μιλάω. Και με καταλαβαίνει, αλλά δεν απαντάει γιατί είναι γάτα. Αράζει εκεί ατάραχη ενώ τα πουλιά κελαηδούν, τα πουλιά που ακούω το κελάηδισμά τους και τόσο ευχαριστιέμαι, μα δεν τα βλέπω. Τα βλέπει όμως αυτή και ξέρω πως παραμονεύει, αλλά τα πουλιά δεν της κάνουν τη χάρη, ούτε αυτή ταράσσεται ιδιαιτέρως. Ακούει εμένα, ακούει τα πουλιά, βλέπει εμένα, βλέπει τα πουλιά, και ξέρω πως θέλει να τα φάει! Αυτή είναι η φύση της.

Αλλά εγώ την αγαπώ και της το συγχωρώ. Και το ξέρει, κι αυτό μου κάνει εντύπωση: πως το ξέρει. Κι έπειτα αράζει πάλι στο κλαδί και δέχεται τη μέρα που έρχεται. Ακριβώς όπως εγώ. Μόνο που αυτή θα συνεχίσει τη μέρα της, ενώ εγώ θα πέσω για ύπνο. Και με συγχωρεί αλλά ξέρει πως τα αιλουροειδή κινούνται τη νύχτα, και μου αναγνωρίζει αυτή την τάση, κι έτσι με αφήνει να κλείσω τα παράθυρα και να κοιμηθώ. Ξέρει πως θα ξυπνήσω μεσημέρι και ξέρω πως όταν ξυπνήσω, δεν θα τη βρω εκεί. Αυτή είναι η ώρα μας, εμένα και της γάτας. Και κάθε που χαράζει, ανεβαίνει στο δέντρο και λέμε καλημέρα.

Αυτή η γάτα κουβαλάει όλη τη σοφία που εγώ, ως ταπεινός άνθρωπος, παλεύω να γνωρίσω. Εντάξει, ίσως κάποτε τα καταφέρω, ίσως ποτέ. Αλλά ποτέ η γάτα δεν θα πάψει να γνωρίζει για μένα κι εγώ να γνωρίζω τη γάτα. Ευτυχώς, όλα αυτά τα χρόνια, κατέκτησα μια μικρή σοφία έτσι ώστε να αντιλαμβάνομαι το μεγαλείο της γάτας.

Και συνεχίζει να με κοιτάει αδιάφορα κι εγώ δεν το αντέχω, και κλείνω τα πατζούρια να κοιμηθώ. Ηττημένος πάντα, αλλά λίγο σοφότερος από πριν.
Καλημέρα λοιπόν,
Καληνύχτα…
Ξημέρωσε!





Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019

Μανιφέστο Κυνικού Υπερρεαλισμού



*
Αρχική διακήρυξη

 Η πρώτη έμπνευση συνέβη σαν θαύμα ή μπορεί και ως ατύχημα, τυχαία, σε κάποια παρουσίαση, όπου κάποιοι σχολίασαν ό,τι άκουσαν ως ρεαλισμό. Ο Ποιητής αντέδρασε  “Δεν είναι αυτό που κάνω ρεαλισμός, αλλά Κυνικός Υπερρεαλισμός!”. Έτσι για πλάκα. Κι έτσι, χωρίς να το αντιληφθεί κανείς, γεννήθηκε ένα νέο καλλιτεχνικό κίνημα. Και όρισε αμέσως ένα σωρό πράγματα, συν το χαρακτηρισμό της εποχής που ζούμε. Αυτό είναι! Κυνικός Υπερρεαλισμός ως ουσία της πραγματικότητας, αλλά και ως ουσία του ονείρου και όλων αυτών που ταξιδεύουν αντίθετα στο ρεύμα, και προσδοκούν έναν κόσμο καλύτερο, ή καλύτερα, έναν κόσμο που να μπορούν να χωράνε.

Κάπως έτσι ο Κυνικός Υπερρεαλισμός, χωρίς να ρωτήσει κανέναν, άρχισε να αποκτά οντότητα. Σκατά στη σοβαρότητα διακηρύξεων και μανιφέστων! Ότι γεννιέται έχει τη δική του δυναμική και προχωράει μόνο του, κόντρα  στη γελοιότητα του κόσμου και της εποχής.
Και είχε πλάκα, και αυτό κάναμε ούτως ή άλλως κι έτσι απλά το ακολουθήσαμε πριν καν το ονομάσουμε.
Φταίγανε τα καινά μας δαιμόνια! Έτσι όλη η γνώση και η σοφία μας δόθηκε απλόχερα κι εμείς ακολουθήσουμε τους εαυτούς μας για να βρεθούμε τελικά, στη διάσταση την οποία ήδη υπήρχαμε.

Κυνικός Υπερρεαλισμός: δύο λέξεις συνουσιάζονται  και γεννούν τέχνη, φυσικά ψυχεδελική που μπορούν να διευρύνουν τη συνείδηση και να μας μεταφέρουν σε άλλους κόσμους. Ενάντια στην αθλιότητα του καθωσπρεπισμού, αγαπάει τον απλό τρόπο  σκέψης και  τον ψυχικό αυτοματισμό   που  εκφράζει με  ποιητική γραφή, καθώς και με προφορικό λόγο  ή με οποιοδήποτε άλλο  τρόπο, καλών ή κακών τεχνών, την αδιαμφισβήτητη ουσία αυτού του οποίου είναι και είμαστε.

Η λέξη Κυνικός έρχεται σε αντίθεση με τον υπερρεαλισμό, όχι για να τον αλλάξει, αλλά για να επανορίσει την ουσία του, και η λέξη υπερρεαλισμός, μένει αβοήθητη κάτω από την κυνική διάθεση και φιλοσοφία, αλλά κρατώντας ωστόσο την ουσία της. Δεν αντιτίθενται μεταξύ τους αλλά επανορίζει το ένα την έννοια του άλλου, κι εμείς είμαστε εδώ για να καταστρέψουμε και να καταστραφούμε. Έτσι ορίζουμε την τέχνη μας και τους εαυτούς μας κάνοντας τραμπάλα σε ταράτσες ετοιμόρροπων κορφών, από τα αστικά τοπία, σε όλη τη φύση, βουνά, λαγκάδια και παραλίες γυμνιστών. Πιάσε μας αν μπορείς!

Πρόθεση μας είναι να καταργήσουμε τη νέα τάση της εποχής τύπου: “ποίηση” ως δυσνόητα αποκυήματα του εγκεφάλου και να επανορίζουμε την ευνόητη στάση του άθυρμα συντριμμένου βάζου, εμείς κύμβαλα που αλαλάζουν.
Ζούμε και δημιουργούμε σύμφωνα με τη φύση και με γνήσιο ψυχικό αυτοματισμό.
Αβίαστη έκφραση με όποιο μέσο, πέρα από όρια και περιθώρια.
Καταργούμε όλες τις έννοιες ξαναχτίζουμε τις λέξεις γιατί απλά μπορούμε και γιατί έτσι γουστάρουμε, να καπνίζουμε  γνώση, να μεθάμε  ποίηση, να είναι ρε αδερφέ  η τέχνη  το παραισθησιογόνο μας, να ενοχλούμε τους εφησυχασμένους και να διαλύουμε τις νιρβάνες τους!


διακηρύσσουμε ότι:

1. Δεν έχουμε καμία σχέση με το «πάντα» ούτε με το «τίποτα». Αλλά μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα πάντα για να φτάσουμε στο τίποτα. Το απόλυτο δεν υπάρχει, το στέρεο καταργείται , η ρευστότητα επανέρχεται.

2. Είμαστε αποφασισμένοι να γκρεμίσουμε ότι χτίστηκε με παραπληροφόρηση, παρερμηνεία και παρ’ το αυγό και κούρευτο, από ολόκληρο τον κόσμο μέχρι ολόκληρη τη γλώσσα.

3. Είμαστε αποφασισμένοι να γκρεμίσουμε τον άνθρωπο για να ξαναχτίσουμε  τη ζωή.

4. Είμαστε αποφασισμένοι να κατακτήσουμε την ευδαιμονία – και θα το κάνουμε γιατί ξέρουμε.

5. Είμαστε αποφασισμένοι να αγαπιόμαστε με όλα τα ορατά και αόρατα πλάσματα του σύμπαντος.

6. Η επανάσταση είναι πράξη καθημερινή και ξεκινάει με το πρώτο σκοτάδι της ημέρας ή με πρώτο φως της νύχτας από τον εαυτό μας. Καθημερινά γκρεμίζουμε κάθε στερεότυπο που δομήθηκε την προηγούμενη με ή χωρίς τη συναίνεση μας.

7. Ορίζουμε ξανά την ουσία στη ζωή και τη συνουσία, καθώς και το οινόπνευμα ως οίνο του πνεύματος.

Ο Κυνικός Υπερρεαλισμός είναι καλλιτεχνικό κίνημα, είναι κατάσταση, είναι η ποίηση της ύπαρξης με μαγκούρα στο κεφάλι σε κάθε συντηρητισμό, περιορισμό, ευνουχισμό και γενικότερα -ισμό! Το δικό μας το -ισμό επιτρέπεται για να καταργήσει όλα τα άλλα!

Στον Κυνικό Υπερρεαλισμό δεν υπάρχει καμία απόλυτη αλήθεια και δεν δέχεται καμία επιβολή. Στέλνει αυστηρή προειδοποίηση σε μικροαστούς και φασίστες, σε όποια τρύπα και αν είναι χωμένοι: κάθε συνουσία που αποσκοπεί στον πολλαπλασιασμό σας θα μας βρίσκει αντιμέτωπους. Να προσέχετε τη διαγωγή σας ρε πνευματικά απόβλητα, κανένα παραστράτημα δεν πρόκειται να μας διαφύγει!

Κυνικός υπερρεαλισμός είναι: να είσαι ο εαυτός σου κόντρα στα πάντα.
Ο κυνικός υπερρεαλισμός προέκυψε γιατί υπήρχε πάντα
Κυνικός υπερρεαλισμός είναι αυτό που κάναμε και κάνουμε χωρίς τίποτα
Κυνικός υπερρεαλισμός είμαστε εμείς
Άρα εμείς είμαστε ο κυνικός υπερρεαλισμός

Και μη ξεχνιόμαστε: Σκατά και ξύλο στους φασίστες!
Εβίβες σε απανταχού ρεμάλια και φίλους του Κυνικού Υπερρεαλισμού!

Υπογράφουν οι συνένοχοι:

Βίκυ Βανίδη
Χρήστος Αντισθένης Ζάχος
Γιώργος Μικάλεφ
Νίκος Ζαννής
Ιωάννα Πλέσσα





Κλάστε μέντες! 

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2019

Κυνικός υπερρεαλισμός: Η πρώτη έμπνευση


Η πρώτη έμπνευση

Κυνικός υπερρεαλισμός. Συνέβη τυχαία, σε κάποια παρουσίαση που κάποιοι σχολίασαν, ό,τι άκουσαν ως ρεαλισμό. Αυτό με τάραξε πολύ! Ποτέ δεν υπήρξα ρεαλιστής. Έτσι είπα να επέμβω για να το διορθώσω. “Δεν είναι αυτό που κάνω ρεαλισμός, αλλά κυνικός υπερρεαλισμός”. Έτσι για πλάκα. Αλλά αυτό είχε ουσία. Και όρισε αμέσως, ένα σωρό πράγματα συν το χαρακτηρισμό της εποχής που ζούμε. Αυτό είναι! Κυνικός Υπερρεαλισμός ως ουσία της πραγματικότητας, αλλά και ως ουσία του ονείρου και όλων αυτών που ταξιδεύουν αντίθετα στο ρεύμα, και προσδοκούν έναν κόσμο καλύτερο, ή καλύτερα, έναν κόσμο που να μπορούν να χωράνε.

Κάπως έτσι ο Κυνικός Υπερρεαλισμός, χωρίς να ρωτήσει κανέναν, άρχισε να έχει οντότητα! Από μόνος του! Σκατά! Κι έπειτα κάναμε πλάκα, και είπαμε να το κοινωνήσουμε, αλλά πριν, να γράφαμε το μανιφέστο και να το δίναμε παντού! Και αυτή η ιδέα του κυνικού υπερρεαλισμού, άρχισε να γίνεται πράξη πριν καλά καλά το αποφασίσουμε, κι έτσι απλά το ακολουθήσαμε, αφού αυτό μας έδειξε το δρόμο. Ποιο; Μα, τα καινά μας δαιμόνια! Έτσι όλη η γνώση και η σοφία μας δόθηκε απλόχερα κι εμείς έπρεπε απλά να ακολουθήσουμε τους εαυτούς μας για να βρεθούμε τελικά, στη διάσταση την οποία υπάρχουμε.

Δεν ήταν κάτι που δεν κάναμε πριν, απλά το ονομάσαμε! Γιατί μάλλον αυτό ήρθε να μας βρει και να ονομαστεί έτσι και χρησιμοποίησε εμάς ως εργαλεία κατάλληλα για τη δουλειά του. Και τελικά δεν κάναμε τίποτε από το να το ακολουθήσουμε. Κι έτσι αυτό μας έδειξε το δρόμο και μας είπε τι να κάνουμε. Και πιο απλό δεν γινόταν να γίνει. Ήταν αυτό που όριζε τον εαυτό του κι εμείς που το αποδεχόμασταν ως αλήθεια, κι έτσι πράτταμε.
 Κυνικός Υπερρεαλισμός! Αυτό ήταν! Κι εμείς, τόσο καιρό, κάναμε αυτό ακριβώς! Κυνικό Υπερρεαλισμό! Ας το αφήσουμε τώρα να γίνει μόνο του αυτό το οποίο ανέκαθεν ήταν.

Κυνικός υπερρεαλισμός είναι: να είσαι ο εαυτός σου κόντρα στα πάντα.
Ο κυνικός υπερρεαλισμός προέκυψε γιατί υπήρχε πάντα
Κυνικός υπερρεαλισμός είναι αυτό που κάναμε και κάνουμε χωρίς τίποτα, ακόμα κι όταν δεν το γνωρίζαμε
Κυνικός υπερρεαλισμός είμαστε εμείς
Άρα εμείς είμαστε ο κυνικός υπερρεαλισμός




Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019

Περί φιλοσοφίας και άλλων δεινών


Η φιλοσοφία εξετάζει αυτό που οι πολλοί θεωρούν αυτονόητο και θέτει ερωτήματα έτσι ώστε, μέσω του συλλογισμού και της διανόησης, να ανακαλύψει την αλήθεια που κάθε άλλο παρά αυτονόητη είναι.

Επίσης, δεν μπλέκει τα πράγματα με περισπούδαστες και πολύπλοκες έννοιες με σκοπό τον εντυπωσιασμό, αλλά ξεκαθαρίζει και σου δείχνει πως τα πάντα, είναι πολύ πιο απλά απ' όσο μπορεί ένας κοινός νους να φανταστεί.

Μη φοβάστε τη λέξη φιλόσοφος, δεν δαγκώνει. Ο καθένας που παράγει φιλοσοφική σκέψη, είναι φιλόσοφος - όχι σοφός. Και φιλοσοφία οφείλουμε όλοι να κάνουμε από την παιδική μας ηλικία μέχρι και το τέλος της ζωής.

Είναι πολύ εύκολο, μένοντας μακριά από τη φιλοσοφική σκέψη, να καταντήσεις ένας μαλάκας ή ένας επικίνδυνος ηλίθιος, όπως η πλειοψηφία κάθε εποχής.

Όταν ο σοφός αδυνατεί να αντιμετωπίσει την ηλιθιότητα της κοινωνίας, φεύγει μακριά από αυτή για να κατακτήσει, έστω και μόνος του, το μέγιστο αγαθό όλων των φιλοσοφικών τάσεων ανά τον κόσμο: την Ευδαιμονία.


Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019

Νάρκισσος


Κρατώντας πάντα το ποτήρι της ρακής
κι εξηγώντας πως δεν είμαι
κάνοντας βέβαια την αναπαράσταση
και βουτώντας μέσα σε αυτό

Έπειτα με έψαξαν
Αλλά δεν μπόρεσαν να με βρουν

Είχα εξαφανιστεί




Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2019

Φωτογραφίες από την παρουσίαση στο Λουτράκι 11/1/19

Μια ομάδα ανθρώπων από το Λουτράκι Κορινθίας, αναζήτησαν το έργο μου, την πορεία μου στην τέχνη, την ουσία μου και αποφάσισαν να με καλέσουν, για την πρώτη ουσιαστικά παρουσίαση των ασημαντοτήτων.
Ο ενθουσιασμός, η στήριξη, η αλληλεγγύη, η φιλοξενία και η άδολη αγάπη που μου έδειξαν, ξεπερνούσε κάθε προσδοκία. Ήταν σαν να γνωριζόμασταν χρόνια, φίλοι από παλιά που επιτέλους συναντήθηκαν. Όντας όλοι τους ευαίσθητοι Άνθρωποι, καλλιτέχνες, ποιητές, αλλά προπάντων: Άνθρωποι – που όμως δεν αναζήτησα εγώ στην αγορά με το φανάρι μου μέρα μεσημέρι – αλλά με βρήκαν αυτοί και με τίμησαν με τη στάση τους, την αγάπη τους και τη φιλοξενία τους σε όλα τα επίπεδα.

Η Αθανασία Δρακοπούλου (ποιήτρια) που μελέτησε σε βάθος το έργο μου κι έγραψε ένα πολύ όμορφο κείμενο για την παρουσίαση

Ο Δημήτρης Μίχας (μουσικός, ποιητής) που μου έδειξε από την αρχή εμπιστοσύνη και σεβασμό για το έργο μου απαγγέλλοντας πολλά από τα ποιήματά μου στις ποιητικές συνωμοσίες (εκπομπή του στο poets radio) – ο οποίος συνόδεψε την εκδήλωση με το ηλεκτρικό του ψυχεδελικό μπάσο

Ο Γιώργος Μίχας (Μουσικός κιθαρίστας) που γνώρισα εκεί με την ποιητική ψυχεδελική blues κιθάρα του και που σαφώς έγινε αμέσως φίλος

Και φυσικά ο Θανάσης Πάνου –  καλλιτέχνης (ποιητής, μουσικός, ζωγράφος, άνθρωπος της τέχνης) που όμως, λόγω κάποιου θέματος υγείας, δεν κατάφερε να παραβρεθεί και να μας συνοδέψει με τον πλαγίαυλό του και που του αφιερώσαμε την εκδήλωση

Ένα μεγάλο ευχαριστώ κι εβίβες πάντα! Σε όλους! 
















Επίσης, παραθέτω το πολύ συγκινητικό κείμενο της Αθανασίας που διαβάστηκε στην εκδήλωση:

Παρουσίαση της Α. Δρακοπούλου για τις Ασημαντότητες
Εν’ πλω, Λουτράκι, 11/1/19

Καλησπέρα σας, σας ευχαριστώ που είστε απόψε κοντά μας. Είναι όμορφο να ταξιδεύεις ανάμεσα σε φίλους και συνοδοιπόρους. Η ποίηση είναι η επιστήμη ή η γέφυρα που συνδέει το πρακτικό κομμάτι της ζωής με το συναισθηματικό μας κόσμο.
Σήμερα καθώς οι δρόμοι που βαδίζουμε μας ωθούν στον κυνισμό και στην πνευματική λοβοτομή, έχουμε ανάγκη την ποίηση ως μέθοδο ψυχολογικής και νοητικής θεραπείας όσο ποτέ άλλοτε.

Η ποίηση παρηγορεί, εκπαιδεύει, ξεσκεπάζει την αλήθεια, ενισχύει την ενσυναίσθησή μας, μας ενώνει σε συλλογικά ασυνείδητα επίπεδα ύπαρξης.
Ο ποιητής είναι εραστής της ζωής, πάντα άγρυπνος ακόλουθος της.
Πάντα μας προειδοποιεί, επιμένοντας στη στιγμή, τη δύναμη του τώρα. Καθώς οι κοινωνίες εξελίσσονται σε έναν ιδιότυπο εκπαιδευτικό αυτισμό, οι τέχνες θα εξελιχθούν σε άγιες επιστήμες του μέλλοντος. Είμαστε σε ένα γεωγραφικό χωράφι, καλλιεργημένο από τεχνίτες του λόγου. Η Συκιά Κορινθίας, το λεγόμενο αραξοβόλι των ποιητών, ήταν αγαπημένος προορισμός διακοπών για διάσημους ποιητές, όπως ο Άγγελος Σικελιανός και ο Κώστας Καρυωτάκης. Ο Ιωάννης Οικονομόπουλος, ευρέως γνωστός με το όνομα Ρώμος Φιλύρας, ένας από τους νεορομαντικούς, γεννήθηκε στο Δερβένι Κορινθίας. Ο Αργύρης Χιόνης κοιμήθηκε στο Θροφάρι της ορεινής Κορινθίας, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Στη γη των μεγάλων της ποίησης, έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τον Καλλιτέχνη, Ποιητή, Ζωγράφο, μουσικό:  Χρήστο Αντισθένη Ζάχο. 
Ο Χρήστος είναι Αθηναίος της φουρνιάς του 1978.
Και παρόλο το νεαρό της ηλικίας του, στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε, έχει στο ενεργητικό του 5 ποιητικές συλλογές.  Κάνει την μεγάλη αίσθηση το 2009 με τη συλλογή Η Νόσος της Ποίησης. Ακολουθεί η  Κραταιά ως Θάνατος Αγάπη . Το 2011 μας χαρίζει το: Οι εμπειρίες ενός πνιγμένου. Το 2014 εμφανίζεται με την Χ-έγερση υποσυνείδητου. ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΤΑΞΙΔΈΨΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΕΣ την νέα του ποιητική συλλογή. 
Ο Χρήστος είναι γνωστός και από τις δημοσιεύσεις του στον ηλεκτρονικό και έντυπο λογοτεχνικό χώρο και διατηρεί το προσωπικό του ιστολόγιο, ονομαζόμενο ως η νόσος της ποίησης. Ο ποιητής και λογοτέχνης Τόλης Νικηφόρου, σε αφιέρωμα του για τις ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΕΣ, θεωρεί αυτή τη συλλογή ως την πιο σημαντικά ολοκληρωμένη δουλειά του Χρήστου, στην οποία υπάρχει μεγάλη φιλοσοφική ουσία. " Άλλοτε οργισμένος και επαναστατικός, άλλοτε τρυφερός και ερωτικός, άλλοτε υπαρξιακός και φιλοσοφημένος, ο Χρήστος  εκτίθεται ανεπανόρθωτα, όπως κάθε γνήσιος ποιητής, σε μία πλούσια συλλογή διαφορετική από τις άλλες. 

Γνώρισα τον Χρήστο μέσα από τον διαδικτυακό χώρο και τις ποιητικές ραδιοφωνικές αναζητήσεις του Δημήτρη Μίχα. Πριν από λίγους μήνες παρέλαβα τις ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΕΣ και ευθείς αμέσως εμπέδωσα ότι ήταν από τις πιο σημαντικές συλλογές που έκλεισαν το αναγνωστικό μου έτος. Ο Χρήστος είναι γνήσιος εκφραστής της εποχής, είναι ροκ, είναι απλός, λιτός, άμεσος και συγκροτημένος, έχοντας έναν εκπληκτικό τρόπο, να κάνει δημιουργία με την πιο απλή εικόνα, στιγμή, ήχο, αφορμή, κάμει ποίηση για όλους, χωρίς αυτό να σημαίνει πώς το έργο του είναι επιδερμικό ή εύκολο. Ο Χρήστος δεν ανήκει στα σύγχρονα λόμπι των γραμμάτων, στα λόμπι της χυδαίας μορφοποίησης ή του ελιτισμού. Δεν παίζει με βαρύγδουπες λέξεις που στροβιλίζονται και συμπιέζονται ακαταλαβίστικα και κάνουν την ποίηση σπορ για λίγους. Δεν μασάει τα λόγια του, ούτε χαρίζεται, αλλά παραμένει μερικές φορές ώμος, γνήσιος και τραγικά ειλικρινής. Είναι ζυμωμένος με την φουρνιά τον παλαιών ποιητών,  γι' αυτό, όπως θα δείτε, διαθέτει και το χάρισμα της άμεσης απαγγελίας .

Υπάρχουν και άλλοι κρυμμένοι ποιητές ανάμεσα μας...
Ένας από αυτούς λέει: " Κάποιος παγωμένος άνθρωπος κάποτε, έγραψε ένα πρώτο ποίημα για να ζεσταθεί "
Θανάσης Πάνου, Συγγραφέας, Ποιητής, Εγκληματολόγος, Μουσικός. Σύγχρονος Ντα Βίντσι 
Απόψε μας συνοδεύει μουσικά με τον πλαγίαυλο. 
Ένας άλλος λέει:  " Σε μία χώρα γυμνή, μία χώρα ηχητική πληγή, μία χώρα που έχω βαθιά ερωτευτεί, μία χώρα θεά, που μου βάζει φωτιά, μια χώρα που αρχίζει εκεί που ο νους σταματά ". Στην ηλεκτρική κιθάρα, ο ποιητής της ερμηνείας του ήχου και του στίχου, Γιώργος Μίχας.
Ένας άλλος πάλι λέει:  " Στο διάβα της ζωής κι εκεί που όλα μοιάζουν λειψά κι ανέφικτα, συναντάς συνοδοιπόρος ταξιδιώτες που σου κλείνουν το μάτι, θυμίζοντας σου πως το όνειρο είναι αληθινό ".
Ο ποιητής του ψυχεδελικού ήχου, Μουσικός, ραδιοφωνικός παραγωγός, Ντι- Τζει, και κρυφογραφιάς...
Στο ηλεκτρικό μπάσο: Δημήτρης Μιχας.
Ευχαριστούμε τον κ. Ιωάννη Αικατερίνη για την βιντεοσκόπηση της εκδήλωσης και τον Κύριο Φάνη Μίχα για την ηχητική κάλυψη. 
Τον ιδιοκτήτη και τη ομάδα του ενπλω μπαρ για την στέγαση. 
Καλώς ήλθατε στις ασημαντότητες!

Αθανασία Δρακοπούλου,
11/1/19




Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

Παρουσίαση ασημαντοτήτων στο εν πλω - Λουτράκι


Καθώς οι ασημαντότητες έχουν πάρει το δρόμο τους κι εγώ τις ακολουθώ,
η πρώτη παρουσίαση του έργου θα γίνει την Παρασκευή 11/1,
στις 8μμ, στο καφέ μπαρ εν’ πλώ, στο Λουτράκι
κατόπιν πρόσκλησης και στήριξης της Αθανασίας Δρακοπούλου (η οποία θα προλογίσει και θα διαβάσουμε και μαζί κάποια ποιήματα) και των Δημήτρη Μίχα (ηλ. Μπάσο), Γιώργο Μίχα (ηλ. Κιθάρα) και Θανάση Πάνου  (πλαγίαυλο)
οι οποίοι θα με συνοδέψουν με ψυχεδελικές τζαζ μουσικές και αυτοσχεδιασμούς
Σας περιμένω να γνωριστούμε από κοντά και να περάσουμε όμορφα σε μια απρόβλεπτη και ιδιαίτερη βραδιά.




Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2018

Παραφωνία


Δεν υπάρχει η άμετρη γύρω φύση
Μόνο κτήρια
κτήρια που μας κατακλύζουν
Δεν υπάρχει ουρανός
δεν υπάρχουν δέντρα
Δεν υπάρχει ορίζοντας
μόνο κτήρια που μας τον κρύβουν
Δεν υπάρχει φύση
μόνο εξαθλιωμένοι άνθρωποι μηχανές
μες στα κτήρια με μηχανάκια και αυτοκίνητα
και θορύβους και ρίπους πολλούς
Δεν υπάρχει ζωή
δεν υπάρχει ουρανός
Δεν υπάρχει τίποτα
μόνο η μιζέρια
και η κατάθλιψη των ανθρώπων των πόλεων
παράνοια

τι κάνω εδώ;




Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

Αφιέρωμα/ παρουσίαση στο Μονόκλ

Ένα αφιέρωμα / παρουσίαση για τις Ασημαντότητες στο ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό Μονόκλ.





"Οι “Ασημαντότητες” ωστόσο, φαίνεται πως είναι το πιο σημαντικό έργο του ως σήμερα. Ο τίτλος δεν έρχεται σε αντιπαράθεση, αλλά ορίζει φιλοσοφικά την ουσία. Ο ποιητής και λογοτέχνης Τόλης Νικηφόρου, γράφει για τον Χρήστο: ” Άλλοτε οργισμένος και επαναστατικός, άλλοτε τρυφερός και ερωτικός και άλλοτε υπαρξιακός και φιλοσοφημένος, ο Χρήστος εκτίθεται ανεπανόρθωτα (όπως κάθε γνήσιος ποιητής) σε μια πλούσια συλλογή διαφορετική από τις άλλες”. 

Τα ποιήματα της συλλογής, μπορούν φυσικά να διαβαστούν σε τυχαία σειρά, αλλά ο τρόπος που είναι τοποθετημένα το ένα μετά το άλλο, περιγράφουν μια ιστορία, ένα οδοιπορικό, πότε σε πλοία, λεωφορεία και τρένα, πότε σε καφενεία στο άστυ αλλά και στην επαρχεία και οι νεκροί ποιητές του – Καρυωτάκης, Σαχτούρης, Λειβαδίτης, Ρίτσος και άλλοι – αποτελούν  τη συντροφιά του. Ο έρωτας, η φιλία, η επανάσταση και η φιλοσοφία, διέπουν ολόκληρο το έργο και δηλώνουν ξεκάθαρα τη στάση του στη ζωή."

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερα



Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

Ηχορρύπανση, μια κυνική θέση


Μια κυνική θέση


Το ηχοτοπίο της πόλης παραμένει ανθυγιεινό από τη συνεχή ηχορρύπανση κι έτσι, τα αυτιά βουίζουν διαρκώς. Βασικές πηγές ηχορρύπανσης είναι κυρίως τα φτιαγμένα αυτοκίνητα και μηχανάκια με πειραγμένες εξατμίσεις, έτσι ώστε ο θόρυβος της μηχανής να δεκαπλασιάζεται προκαλώντας στον κάγκουρα μικροαστό ανεγκέφαλο καβαλάρη, την ψευδαίσθηση πως τρέχει γρήγορα και πως όλοι θαυμάζουν την ηλιθιότητά του και θέλουν να του μοιάσουν. Καθώς όμως, για το σύμπαν μπορεί να μη γνωρίζουμε, αλλά για την ανθρώπινη ηλιθιότητα – όπως μας έχει βεβαιώσει και ο θείος Αλβέρτος – είναι άπειρη, κι έτσι ανίατη και τρομερά επικίνδυνη για όλους.

Άλλες πηγές ηχορρύπανσης είναι τα εργοτάξια, οι σειρήνες, οι συναργεμοί, οι ανούσιες κραυγές καθώς και οι μουσικές προτιμήσεις των προαναφερθέντων ανεγκέφαλων, όταν αυτές ακούγονται στη διαπασών από διπλανά διαμερίσματα ή/και αυτοκίνητα ντισκοτέκ, που πέρα από κώφωση και καταστροφή εγκεφαλικών κυττάρων, προκαλούν απέχθεια, αηδία και διαφόρων ειδών ψυχωτικές νευρώσεις, σε αυτούς τους ίδιους που τις προκαλούν, αλλά και σε αυτούς που δέχονται την παράνοια τούτη ως κάτι φυσικό και αναμενόμενο που χαρακτηρίζει το ηχοτοπίο των πολιτισμένων αστών. Υπό αυτή την έννοια, ο πολιτισμός του σύγχρονου μικροαστού αποτελεί μια φρικαλέα αθλιότητα και πρέπει να καταστραφεί παντελώς, δίχως να μείνει ούτε το παραμικρό δείγμα που να θυμίζει αυτή την κατάντια.

Αντίθετα, ο άνθρωπος στη φύση, μπορεί να ζήσει σε ένα αρμονικό περιβάλλον όπου οι εικόνες και το ηχοτοπίο τον ηρεμούν ψυχικά και σωματικά, και ως εκ τούτου, μπορεί να διαλογίζεται, να σκέφτεται και να φιλοσοφεί, κάνοντας πράξη αυτό που είναι φτιαγμένος να κάνει ως νοήμον ζώο και κομμάτι της φύσης που είναι, και όχι παραφωνία αυτής. Η παραφωνία είναι κόντρα στην αισθητική και την αρμονία και τίποτα στη φύση και το σύμπαν ολάκερο δεν αποτελεί παραφωνία. Η παραφωνία είναι αλλιώς το φάλτσο και το φάλτσο δεν το αντέχει κανείς – είτε γνωρίζει από μουσική, είτε όχι. Η παραφωνία λοιπόν, καθώς και η ηλιθιότητα, είναι ουσιαστικά η ουσία και το αίτιο που προκαλεί όλη την ηχορρύπανση και την παράνοια του σύγχρονου ανεπτυγμένου πολιτισμού μας.

Ζώντας σε έναν παράφρονα και υστερικό κόσμο, ακόμα και ο πιο ισχυρός νους, δεν έχει ελπίδα καμιά και θα καταστραφεί. Ο μόνος τρόπος να σωθεί πνευματικά και ψυχικά κάποιος, είναι να φύγει μακριά από την κοινωνία των ανθρώπων και να διαβιώσει στο όμορφο περιβάλλον του περιθωρίου και της φύσης. Περιθώριο = περί + θεωρώ, περιπλανώμαι για να έχω συνολική θέα, άποψη, αντίληψη του κοινωνικού και πολιτικού γίγνεσθαι, χωρίς όμως να γίνομαι μέτοχος αυτού. Απέχω γιατί είμαι αλήτης και κυνικός, απέχω γιατί μπορώ να σκέφτομαι και να μην ανέχομαι, απέχω για να σώσω τον εαυτό μου.  
Αντισθένης




Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018

Ασημαντότητες

Οι Ασημαντότητες, το έσκασαν από το τυπογραφείο
και σιγά σιγά, αρχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθερες ανάμεσά μας
Στις εκδόσεις κύμα αρχικά (Φειδίου 14-16 Αθήνα στη στοά)
στις εκδόσεις των συναδέλφων (Καλλιδρομίου 30)
κι έπειτα, στα κεντρικά βιβλιοπωλεία της πόλης


Χρήστος Αντισθένης Ζάχος
Ασημαντότητες
εκδόσεις κύμα

9/10/18

Σύντομα θα υπάρξει ενημέρωση για όλα τα σημεία πώλησης. 
Μπορείτε πάντα να το παραγγείλετε και από το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας
ή κι από μένα στέλνοντας ένα email στο 
c.zachos78{παπάκι}gmailcom

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

Παραισθησιογόνο

Ευχαριστώ τη Βίκυ Βανίδη που έσκυψε με σεβασμό πάνω από το έργο μου και εκφράστηκε αυθόρμητα.
Αυτά που έγραψε, μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ