Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Φωτογραφίες από την ποιητική εκδήλωση στο Ιδιώνυμο

Ευχαριστούμε τον Γιάννη Λεράκη για την πρόσκληση στον όμορφο χώρο του καφέ - βιβλιοπωλείου "Ιδιώνυμο" στον Κορυδαλλό και για την ευκαιρία που είχαμε να κοινωνήσουμε το έργο μας μεταξύ μας οι ποιητές καθώς και με όσους βρέθηκαν εκεί εκείνη τη βραδιά. 
Η ποίησή μας είχε κοινά στοιχεία καθώς και οι απόψεις μας. Ο χώρος ήταν φιλικός και γίναμε όλοι μια μεγάλη παρέα. Λούσα και αρώματα δεν υπήρξαν πουθενά. Όσοι παραβρέθηκαν, συμμετείχαν με τον τρόπο τους και συμβάλαμε όλοι με τον τρόπο μας στη δημιουργία μιας όμορφης βραδιάς. 

Συμμετείχαν οι ποιητές:  Παυλίνα Μάρβιν, Ευσταθία Παύλου, Αλήτις Τσαλαχούρη, Πελαγία Φυτοπούλου, Κώστας Γκερμπεσιώτης κι εγώ. 

Και εις άλλα με υγεία λοιπόν. 


Από αριστερά προς τα δεξιά: Χρήστος Αντισθένης Ζάχος, Ευσταθία Παύλου, Κώστας Γκερμπεσιώτης, Αλήτις Τσαλαχούρη, Παυλίνα Μάρβιν, Πελαγία Φυτοπούλου 






Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Ποιητική εκδήλωση στο Ιδιώνυμο

Την Τρίτη 21 Μαρτίου, συμμετέχω στην εκδήλωση που διοργανώνει το καφέ βιβλιοπωλείο Ιδιώνυμο στον Κορυδαλλό.

Έξι ποιητές διαβάζουν, δικά τους αλλά και αγαπημένα ποιήματα άλλων.

Συμμετέχουν:
Παυλίνα Μάρβιν, Ευσταθία Παύλου, Αλήτις Τσαλαχούρη, Πελαγία Φυτοπούλου, Κώστας Γκεμπρεσιώτης, Χρήστος Αντισθένης Ζάχος

21/3/17 στις 7μμ. Πληροφορίες για την εκδήλωση εδώ 

Καφέ βιβλιοπωλείο Ιδιώνυμο, Κοραή 11, Κορυδαλλός (πλατεία Αγ. Γεωργίου) 


Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

4 βίντεο από την παρουσίαση στη Νίκαια

Ακούγονται τα ποιήματα: 

Μα τι θέλει αυτή η αράχνη στη γωνία
Αυτός ο άθλιος γεράκος


Γιατί η βροχή...
Αποσκευές
Ένας καθημερινός θάνατος



Η συνάντηση


Αθήνα / Η βροχή της λήθης

Σταδιακά, θα ανέβουν κι άλλα βίντεο από εκείνη την παρουσίαση και κάποια στιγμή, ίσως και ολόκληρη η παρουσίαση με τη συζήτηση και σχόλια για ό,τι ακολούθησε. Προς το παρόν, μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για το τι συνέβη εκεί. Οι μουσικοί που συνόδεψαν τις ποιητικές μου αφηγήσεις είναι η Σπυριδούλα Βεντούρη και ο Σταύρος Τερεζάκης με λύρα και λαούτο αντίστοιχα - τους οποίους ευχαριστώ για τη στήριξη και τη συμβολή τους γι' αυτό το όμορφο αποτέλεσμα. 
Επίσης, ένα μεγάλο εβίβες σε όσους βρέθηκαν εκεί. Κι όσο γι' αυτούς που επιθυμούσαν να έρθουν και δεν τα κατάφεραν, να έχουν το νου τους γιατί θα ακολουθήσουν κι άλλες παρουσιάσεις. Θα ενημερωθείτε σχετικά από αυτό το μπλογκ. Καλή συνέχεια σε όλους! 



Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Ταξιδεύοντας πάλι



Ι
Ανέβηκαν οι μπουκαπόρτες του πλοίου
και το πλοίο είναι έτοιμο να αναχωρήσει

ΙΙ
Όταν πεθαίνεις, δεν νοιώθεις πόνο
Ένα κάψιμο από το μαχαίρι – γλυκό
Ένα μούδιασμα και ανακούφιση – γαλήνη
Ας ησυχάσουμε τώρα κι ας ζήσουμε επιτέλους
το χρόνο που μας απομένει

ΙΙΙ
Η ασημαντότητα μιας πνευματικότητας
έπαιξε το ρόλο της έτσι ώστε
να συνεχίσει να στροβιλίζεται η γη

ΙV
Κάθε μέρος έχεις την ιδιαίτερη μυρωδιά του
κι ένα ηχοτοπίο που το χαρακτηρίζει
Έτσι και το σαλόνι του πλοίου
και το κατάστρωμα στην πρύμη που βγήκα για τσιγάρο
κι αυτό το μουρμουρητό της μηχανής
το τρίξιμο της λαμαρίνας
κι ο ήχος της κιθάρας από κάποιους που παίζουν εδώ γύρω - 
συντελούν στη μουσικότητα της βραδιάς

Εξάλλου, η μουσική δεν χρειάζεται νότες
αρκεί το ηχοτοπίο
αν είσαι σε θέση να ακούσεις
ή να δεις



"Η Πλώρη"
Λάδια σε καμβά
Χρήστος Ζάχος 2014

Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Απόκρεω 2017

Το βροχερό αυτό απόγευμα της αποκριάς
ο  κόσμος κρύβεται στα σπίτια
και οι δρόμοι είναι έρημοι
Μονάχα κάποιοι τρελοί χωρίς ομπρέλες
περπατούν στη βροχή
Η βροχή γνωρίζει κι έτσι τους προστατεύει
ώσπου να βρουν το καφενείο
και να κρυφτούν

Τότε ανοίγουν οι πύλες του υποσυνειδήτου
κι αιωρούνται στο ταβάνι
και πίνουν ρακή
μόνο ρακή

Το ταβάνι υπάρχει για να τους συγκρατεί
μη χαθούν για πάντα
στο άπειρο 

Cafe Terance at Night 
δική μου σπουπή στο έργο του 
Vincent Van Gogh 

Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Φωτογραφίες από την παρουσίαση στη Νίκαια 24/2/2017

Θολό το τοπίο.. 

Κάτι γίνεται τώρα... 

και τώρα προσέχτε! 

εδώ είναι το τασάκι; Η ρακή; Τα έχω χαμένα.. 

Ποιος είναι εκεί βρε; 

Τώρα θα μας ακούσετε! 

Πολύ επικίνδυνη τέχνη η ποίηση... 






Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017

Αθανασία



Θα πεθάνουμε όλοι
και πεθαμένους θα μας βρει ο θάνατος
Δεν θα χει τι να πάρει
Θα είμαστε από πριν νεκροί
Κι έτσι
τον θάνατο τον ίδιο 
θα τον πάρουμε εμείς

Χαρίσαμε στην ανθρωπότητα
για τιμωρία
την αιώνια ζωή

Αυτοί που δεν έζησαν 
δεν μπορούν να πεθάνουν 

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Παρουσίαση στο καφενείο "Καλλικατζούρα" στη Νίκαια


Παρουσίαση της τελευταίας μου δουλειάς "Χ-έγερση υποσυνειδήτου" 
στο καλλιτεχνικό καφενείο "Καλλικατζούρα" 
Ατταλείας 289α, Νίκαια
Την Παρασκευή 24 Φλεβάρη στις 8:00μμ



Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

Οι αρουραίοι που κρύβονται κάτω από τις χαραμάδες τις συνείδησης και η παρουσίαση της Χ-έγερσης υποσυνειδήτου





(...)Είπα να ξεκουραστώ λίγο και να στρίψω ένα τσιγάρο. Άνοιξα το φακελάκι με τον καπνό και 10 κατσαρίδες ξεχύθηκαν στο δωμάτιο. Έβαλα τα χέρια μου μέσα κι αυτό που είχε απομείνει, ήταν το τελείωμα της μεταμόρφωσης του Κάφκα. Έστριψα λοιπόν ένα τσιγάρο με αυτό και το κάπνισα. Ωραίο ήταν, πραγματικά με βοήθησε να ησυχάσω. Ο καπνός που ανέβαινε προς τα πάνω, έπαιρνε συνεχώς και διαφορετική μορφή. Μιας γυναίκας, ενός λουλουδιού, ενός καλικάντζαρου. Έδειξα, φαίνεται πως το απολαμβάνω κι ίσως για με τιμωρήσει, έγινε σαν καπνός που βγαίνει από το τσιγάρο χωρίς να παίρνει καμία μορφή. Μη μου πεις γιατρέ μου πως το ξεπέρασα, πως έχω θεραπευτεί. Τι θα απογίνω τώρα; (...)

Ολόκληρο το κείμενο το διαβάζετε εδώ 
Ευχαριστώ το art-io για τη φιλοξενία και τη στήριξη

Τα λέμε την Παρασκευή 24/2/17 στην Καλλικατζούρα, στη Νίκαια, (Γρ. Λαμπράκη & Ατταλείας 289α στις 8μμ). . 

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Τσιγαράκι κανείς;



Αυτές οι εικόνες σπλατεριάς στα τσιγάρα, πραγματικά μας έχουν βοηθήσει. Θα ήθελα λοιπόν να ευχαριστήσω το υπουργείο υγείας και την Ε.Ε. καθώς όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί – κι εγώ με τη σειρά μου – κόψαμε τις σπλάτερ καπνοσακούλες και πήραμε καπνοθήκες της αρεσκείας μας. Επίσης, θα ήθελα να προτρέψω το υπουργείο να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του και να εφαρμόσει το ίδιο σε όλα τα προϊόντα. Αλκοόλ, τρόφιμα, σοκολάτες, γαριδάκια, καφέδες κλπ. Να βάλει εικόνες στα αλκοολούχα από διαμελισμένα πτώματα στην εθνική από αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, νεκρούς από τσαμπουκάδες, αναίσθητους να τους κάνουν ενέσεις καφεΐνης και ό,τι άλλο βάζει ο νους. Επίσης στα γλυκά, ανθρώπους με διαβήτη κι άλλες ασθένειες που να έχουν ακρωτηριασμένα άκρα κλπ. Στα λαχανικά μπορεί να βάλει υποσιτισμένους ανθρώπους να λιμοκτονούν και στα κρέατα, ανθρώπους υπέρβαρους που κάναν εγχειρήσεις ανοιχτής καρδιάς, πέτρες στα νεφρά, χολές και διάφορα άλλα ωραία. Α, ναι, να βάλουν και στις καραμέλες των παιδιών με τα δηλητήρια τις χρωστικές και τις υπερβολικές ποσότητες ζάχαρης, παιδάκια να πεθαίνουν από αντίστοιχα προβλήματα. Εδώ λέω να μη γίνω περιγραφικός, αν και θα έπρεπε. Θα πρέπει φυσικά να γεμίσουν και τους δρόμους με τεράστιες διαφημίσεις με προφυλακτικά στις εθνικές οδούς και οπουδήποτε αλλού, που να δείχνουν όλες τις σεξουαλικώς μεταδιδόμενες ασθένειες και τις συνέπειές τους, από κονδυλώματα, σύφιλη, βλεννόρροια, έιτζ κλπ. Και γενικά, ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Ας το χρησιμοποιήσει λοιπόν το αγαπημένο μας υπουργείο υγείας και η Ε.Ε. έτσι ώστε να μας προστατέψει επιτέλους απ’ όλους αυτούς τους κινδύνους και να μας κάνει υποχόνδρια, αποστειρωμένα, άβουλα, φοβισμένα ανθρωπάκια που χαίρουν άκρας υγείας! Μα πραγματικά, το πόσο νοιάζονται για μας, δεν έχει προηγούμενο. Ας τους δείξουμε λοιπόν κι εμείς έμπρακτα το πόσο το εκτιμούμε αυτό και πόσο τους αγαπάμε, καίγοντας ένα υπουργείο την ημέρα – ή για να μη κουραζόμαστε – καίγοντας όλα τα υπουργεία και τη βουλή με τσιγάρα πολλά και μαρούλια, σοκολάτες και κρεατικά αν προτιμάτε σε μια μέρα και να ζήσουμε ελεύθεροι, δίχως νόμους, κράτη και περιορισμούς της προσωπικής μας ελευθερίας από άλλους μαλάκες που τρομοκρατούν, επενδύουν κι εμπορεύονται την ανάγκη όλων για ζωή. Άντε γαμηθείτε ρε μαλάκες ρε, άντε γαμηθείτε!


Υ.Γ. Το παραπάνω κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό "Εκδόσεις το Κόλο" https://kolobooks.wordpress.com/2017/01/22/splatter/ στις 22/1/17. Ευχαριστώ τον Γιώργο Μικάλεφ για τη φιλοξενία. 

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Υποθετική αυτογνωσία

Αν γνωρίζατε τι είστε και τι είναι αυτό που πρεσβεύετε, θα αυτοκτονούσατε. Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση, καθώς κανένας βλάκας δεν αυτοκτόνησε καθ όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Οι ποιητές μου

Συνηθίζω να αναφέρομαι στους ποιητές μου με το μικρό τους όνομα. Τους θεωρώ φίλους. Είναι φίλοι και ίσως, αν ζούσαν, να κάναμε παρέα. Με τους ζωντανούς, δεν ισχύει το ίδιο. Με απογοητεύουν. Έρχομαι σε αντιπαράθεση μαζί τους. Ίσως γιατί απ’ αυτούς έχω περισσότερες απαιτήσεις. Ίσως γιατί δεν τα παράτησαν όταν έπρεπε, ίσως γιατί είναι ακόμα ζωντανοί και δεν γράφουν με τη δύναμη και το πάθος που είχαν τότε.

Η ίδια η τέχνη μας, μας θέλει νεκρούς.
Τι δεν καταλαβαίνετε;


Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Φθηνή αισθητική

Στις αεροπορικές θέσεις του πλοίου
υπάρχουν πολλές οθόνες
Οι μισές από αυτές παίζουν soft porn
Τι αθλιότητα
Ούτε σε αυτό δεν είναι καλοί
Αν είναι να κάνεις κάτι
κάνε το σωστά
ή μη το κάνεις καθόλου

Αλλά τι περιμένεις από ανθρώπους
που δεν έχουν ιδέα από τέχνη…


Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Τρόποι ανάγνωσης

Όλα τα γραπτά, νουβέλες, διηγήματα, μυθιστορήματα και άλλα, διαβάζονται με τα μάτια προσηλωμένα στο χαρτί. Μονάχα η ποίηση – κι ας είναι τυπωμένη σε χαρτί – διαβάζεται με τα μάτια στον ουρανό ή στους κενούς τοίχους κάποιου δωματίου.


Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Τραγική ομορφιά


Ο Μοντιλιάνι πέθανε λίγο πριν
τη καθοριστική του έκθεση
στη ζωή και την τέχνη
από φυματίωση
Η ερωμένη του όταν το έμαθε
έπεσε από το παράθυρο
κουβαλώντας στην κοιλιά της
το παιδί του

Όποιος δεν μπορεί να δει
την τραγική ομορφιά της ζωής
δεν έχει ζήσει ποτέ του


Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2017

Ο ύπνος των μεγάλων


Όλοι οι ενήλικες αποκοιμήθηκαν 
στις αεροπορικές θέσεις του πλοίου
και η ώρα ήταν αργά
και μονάχα ένα κοριτσάκι παρέμενε ξύπνιο
ανακαλύπτοντας τον κόσμο
κι εγώ που διάβαζα τα ποιήματα του Τσαρούχη
πίνοντας ρακή

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

Σταλαγματιές


Έσταζε η σκουριασμένη οροφή του πλοίου
πάνω στο τραπεζάκι
ένα κίτρινο υγρό
μουσκεύοντας και τις γύρω καρέκλες
σταγόνες βρώμικες
κι αληθινές
Όπως κι ο μόχθος πάνω στη ζωή


Αρουραίοι και ασημαντότητες


Μπήκα στο καφενείο
Προτίμησα την μπάρα
Όταν ο καφετζής στάθηκε μπροστά μου
του είπα πως
ψάχνω να βρω τους αρουραίους που κρύβονται
κάτω από τις χαραμάδες της συνείδησης
και πως όλα όσα θεωρούμε σημαντικά
δεν είναι παρά ασημαντότητες
μπροστά στην απεραντοσύνη του σύμπαντος

Με κοίταξε απορημένα
κι έτσι αναγκάστηκα 
να παραγγείλω μια ρακή




Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Αποφασισμένος


Τότε έπιασε το μαχαίρι και το κάρφωσε στην καράφλα του μπροστινού κυρίου. Το σκυλί του άρχισε να αλυχτάει. Το έπιασε με τα χέρια του και το έσφιξε στο λαιμό, έτσι ώστε να σταματήσει. Έπειτα, άνοιξε την πόρτα και το πέταξε με μια κλωτσιά στη θάλασσα. Γυρνώντας, κάποιος προσπάθησε να τον σταματήσει. Έτσι, με μια κίνηση, του πήρε το κεφάλι. Τα αίματα είχαν σκορπίσει παντού και ο κόσμος άρχισε να στριγγλίζει και να απομακρύνεται. Δεν τόλμησε να τον πλησιάσει άλλος. Το πλήθος έφυγε τρομοκρατημένο, αδυνατώντας να πιστέψει αυτό που μόλις είχε συμβεί. 

Έπειτα ακολούθησε ησυχία και γαλήνη. Κάθισε τότε αναπαυτικά σε ένα από τα αεροπορικά καθίσματα του πλοίου, άναψε τσιγάρο, έπιασε ένα τετράδιο κι ένα μολύβι και σχεδίασε, ήσυχος πια, αυτό το ποίημα. 

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Ηλεκτρική ξυλόσομπα υγραερίου


Το σώμα αυτό ζεσταίνει το ταβάνι
Εμείς κρυώνουμε στο πάτωμα
Το ψυγείο μουρμουρίζει ενώ το ρολόι
με ένα εκκωφαντικό τικ τακ
παίρνει σταθερά κάτι από τον χρόνο μας
Σπαταλιόμαστε  υπομένοντας
αλλά παραμένουμε ήσυχοι καθώς
αύριο το πρωί
θα βάλουμε φωτιά και θα κάψουμε
το σώμα, το ταβάνι, το ψυγείο, το ρολόι
και το χρόνο μαζί

Έπειτα θα βρεθούμε ελεύθεροι
στην απεραντοσύνη του σύμπαντος
δίχως τίποτα
Όπως πάντα



Y.Γ. Το παραπάνω ποίημα αναδημοσιεύτηκε στο στο ηλεκτρονικό καλλιτεχνικό περιοδικό Art-io.eu
Δείτε εδώ