Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

Η σχετικότητα μιας αόριστης πραγματικότητας

Ο θάνατος μιας απροσδόκητης πραγματικότητας, παρέμεινε ως είχε. Η συνειδητοποίηση αυτή μας έκανε να πειστούμε, μας φανέρωσε την αλήθεια. Η αλήθεια βέβαια, δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από τη λήθη με το στερητικό Α στην αρχή. Δεν μπορεί να ξεχαστεί και αυτή είναι η ουσία. Αλλά και η πλάνη της αλήθειας, είναι ίσως η ψευδαίσθηση της δική μας οπτικής. Αυτή είναι η αιώνια διαφορά και η απόσταση μεταξύ των ανθρώπων μέσω της υποκειμενικής τους αντίληψης. Μα η ίδια η θνησιμότητα, μας δείχνει το δρόμο. Έτσι επιμένουμε να κάνουμε τραμπάλα σε ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών κι αιωρούμαστε πάντα, λίγο πιο πάνω από τη γη, λίγο πιο κάτω από τα σύννεφα. Και ζούμε παράλληλα, εντός, εκτός και επί τα αυτά, χωρίς να τρακάρει ποτέ κανείς κανέναν. Είμαστε καταδικασμένοι εκ γενετής να μένουμε πεισματικά στο προσωπικό μας σύμπαν. Κανείς δεν γνωρίζει, ίσως ούτε εμείς, τον τρόπο με τον οποίο τα καταφέρνουμε ακόμη, (ή μη). Κι έπειτα αυτό: τι αξία θα είχε η ζωή αν δεν υπήρχε ο θάνατος.

2 σχόλια:

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΛΤΑΜΠΕΣ είπε...

Σπουδαία ανάρτηση.Θυμάμαι ένα σχόλιο του Σεφέρη στις ΜΕΡΕΣ:
Είναι σοφός ο θάνατος.
Για σκέψου,αν δεν υπήρχε,
τη διαιώνιση τόσων ελεεινών πραγμάτων.
Αυτό το ξεκαθάρισμα ανακουφίζει.
Βέβαια,κι άλλα ελεεινά πράγματα θα βρεθούν
για κείνους που θα ζήσουν ύστερ'από μας,
αλλά και το αίμα θα είναι φρέσκο
και ίσως,
συλλογίζεται κανείς,
τα νικήσει.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ,ΜΕΡΕΣ,1947

Χρήστος Αντισθένης Ζάχος είπε...

Καλησπέρα Βασίλη.
Ο Σεφέρης εδώ μιλάει για τη λύτρωση που μπορεί να φέρει ο θάνατος και για το τέλος των ελεεινών πραγμάτων.
Εγώ αναφέρομαι κάπου αλλού. Στην ουσία της ζωής και την αξία αυτής λόγω της ύπαρξης του θανάτου. Αν υπήρχε η αθανασία, η ζωή δεν θα είχε καμία αξία. Έχει αξία γιατί ερχόμαστε για λίγο και οφείλουμε να τη ζήσουμε. Η ζωή έχει αξία γιατί υπάρχει ο θάνατος.